Ceux Qui N’ont Rien
Quand t'as laisse de ta jeunesse
Derriere les barreaux d'une prison
Parce que t'avais eu d'la tendresse
Pour une bagnole ou un blouson
Quand t'as laiss? passer ta chance
Ou qu'elle ne t'a pas reconnue
Tu t'retrouves en etat d'urgence
Au bureau des objets perdus
Moi qui connais le gris
Des couleurs de la nuit
Laissez-moi chanter
Pour ceux qui n'ont rien
Laissez-moi penser
Qu'y a toujours quelqu'un
Qui cherche ? donner
Quelque chose de bien
Qui cherche ? couper
Les cartes du destin
Quand t'as r'gard? passer ta vie
Avec l'impression d'?tre en faute
Tu t'demandes pas si t'as envie
De vouloir ?tre quelqu'un d'autre
Quand t'as r'garde toutes ces vitrines
Avec tes mains derrieres ton dos
Meme si demain t'es James Dean
T'auras l'impression d'etre zero
Moi qui connais le bleu
Des matins malheureux
Laissez-moi chanter
Pour ceux qui n'ont rien
Laissez-moi penser
Qu'y a toujours quelqu'un
Qui cherche ? donner
Quelque chose de bien
Qui cherche ? couper
Les cartes du destin
Laissez-moi chanter
Похожие новости.
Лети В Облака
Лети в облака и не забудь его Лети в облака и не забудь его Лети в облака и не забудь его Лети в облака и не забудь его И не забудь… Лети в облака и
Home Is Where a Kid Grows Up
HOME IS WHERE A KID GROWS UP (Merle Haggard) « © '67 Tree Publishing, BMI » It may be down the south in Alabama Or maybe just a little old one horse town It could
Покохала Козака Гуцулка
Гей, дiвчино любко, буковинська зiрко, Хлопець з Приднiпров’я шле тобi привiт. Гарна, мов смерiчка, з божественним личком, Саме снилась така менi вже кiлька лiт. Приспiв: Линуть спiваночки плаєм, В горах дзвенять лунко, Що козачкою вже стала Молода гуцулка. Юний
Серебряный Кувшин
Жил старик, колесо крутил, Целый век он кувшин лепил, свой На ветрах замешивал воздух. И скрипел друг, гончарный круг, Тихо пел рано поутру он Старый мудрец талым звёздам: "Ты вертись, крутись, моё колесо, Не нужны мне ни
Бурштин (Боже Літо)
Соромно, братчику, глянути у віченьки, Від рідної матері відмовитись словом, Відмахнутись рукою від хліба та солі Соромно, братчику... Де тебе носить, якими вітрами В якому такому Чікаго? На тім краю світу завжди було інакше, А в нас
