Soft-Hearted Hana
I ate it and at once my eyes could see you
No sooner had I ooped it down
I felt so far off from the ground I stood on.
My legs they seemed to me like high-rise buildings
My head was high up in the sky
My skin the sun began to fry like bacon.
And then somebody old appeared and asked had I come far . . .
And hadn't they just seen me up on Haleakala . . .
I kept on body surfing to pretend I hadn't heard
There was someone there beside me, swimming like Richard III
And I'm still smiling
Seven naked native girls swam seven sacred pools . . .
Lone-ranger smoking doobies said you're breaking all the rules . . .
You'd better get your clothes on or else there'll be a row . . .
If it wasn't for my sunstroke I would take you on right now . . .
And I'm still smiling.
I fell in love with my Soft-Hearted Hana
She entered right in through my heart
And now although we're miles apart
I still feel her.
She lives beneath the crater in the meadow
She moves among the fruit and grain
You can meet her after heavy rain has fallen.
Похожие новости.
Humenology
Music by Konstantin Meladze Original Russian lyrics by Konstantin Meladze English lyrics by Yuriy Kaminskiy VIP AND CELEBRITY EXISTENCE, KEEPING THESE FASHION VICTIMS AT A DISTANCE, GLOBAL WORLD ADORATION, SEXUAL ADMIRATION, HUNGRY EYES AND MY BODY
Tired Of Midnight Blues
The sun came into view As I sat with the tears in my eyes The sun came up on you And as you smiled, the teardrop, it dried I don't know where I had
Продюсер
Это история вымышленная... И ничего общего с реальностью Не имеет... Соло. Мы с ним... Не о том мечтали... Может быть... Это было странно... Это был открытый Космос... С парадом планет... Это было главным, У меня прекрасный голос, А у него нет... Он учил
Зелене Листя
Зелене листя, білі каштани, Ой, як то сумно, як вечір стане. Зелене листя, білі каштани, Ой, як то сумно, як вечір стане. Ой, як то сумно, ой, як то журно, Любила хлопця – забути трудно. Ой,
Початок Дикої Зимової Ноч
Непевним подихом втягнути Зимове крижане повітря, Захлинутися... Льодяних списів проковтнувши вістря... Та ревом в ніч поринути, Руйнуючи усе довкілля... Луною лісом прокотитися, Стрілою промайнувши миттю... Хай, льоду сталь відблискує Іскристий сніг... Морозною є даль - Відкрита та беззахисна - у кожен
