Шлях У Лес

Мой шлях у лес ідзе па сьцерні,
Як быць далей – усё адное мне.
Полем-пожняй крок зноўку праз туман,
Яго крыльле – дзьверы ў сьвет нязнаны.
Памкнуся ў неба, рыну ў горкі палын
Стралою зь неба,
Праклінаючы тых, хто тут жыве.
Ты будуеш у полі сьцяну? А я – люблю...

З ваўкамі сустракаць сьвітанак,
Гайдацца ды з русалкамі на вярбе
Ды каб з чаротам пагутарыць у журбе.
Тут вецер замятае сьлед,
І ў добры шлях вядуць Сонца і Полань
Калі пачуеш песьню з поля – я, не здань.

Ляці бы цень у вершалінах траў,
Вазьмі той сьвет, які ты так шукаў.
Ты знайдзі сваё схаванае жыцьцё
Калі хочаш устаць з каленяў – ня падай.
Танцуй са мною басанож па сьцерні
Хадзем са мною...
Чутны галасы з пазамерлых траў.
Хтось баіцца выйсьці на двор,
А я люблю...

Салодкіх сноў тым, хто доўга сьпіць
І здатны нат ды у прорве жыць
За сьцяною я, нібыта ўва сьне,
Што хоць зрэдку прыйдзе да вас у госьці...

Похожие новости.

Снег растаял. Запахи весны. Запели птицы. Ты пришла в мой мир, как дар проказницы судьбы. У друзей моих немой вопрос на лицах. Сдался в плен впервые, без какой-то там борьбы. Не по дороге, не

Одинокий полет одинокой кометы Я от тебя убегаю из лета Я тобой заболеть не боюсь, не рискую Не найдешь, не вернешь Больше не поцелуешь Твои губы – лед, твое сердце – мгла Что с тобой нашла

How would you react, in a situation like mine When all birds they aint singing I don't know how to say it But you can go know So please girl, go now You make me

Я вважав це межа, це кінець світу. Я гадав, що завершу його собою. Я чекав той час коли міг згоріти. Та загорівся Тобою! Не чекай мене, я вже не поруч зі світом Я сподіваюсь, що

There was a man named Mahatma Ghandi he would not bow down he would not fight He knew the deal was down and dirty and nothing wrong could make it right