Шлях У Лес

Мой шлях у лес ідзе па сьцерні,
Як быць далей – усё адное мне.
Полем-пожняй крок зноўку праз туман,
Яго крыльле – дзьверы ў сьвет нязнаны.
Памкнуся ў неба, рыну ў горкі палын
Стралою зь неба,
Праклінаючы тых, хто тут жыве.
Ты будуеш у полі сьцяну? А я – люблю...

З ваўкамі сустракаць сьвітанак,
Гайдацца ды з русалкамі на вярбе
Ды каб з чаротам пагутарыць у журбе.
Тут вецер замятае сьлед,
І ў добры шлях вядуць Сонца і Полань
Калі пачуеш песьню з поля – я, не здань.

Ляці бы цень у вершалінах траў,
Вазьмі той сьвет, які ты так шукаў.
Ты знайдзі сваё схаванае жыцьцё
Калі хочаш устаць з каленяў – ня падай.
Танцуй са мною басанож па сьцерні
Хадзем са мною...
Чутны галасы з пазамерлых траў.
Хтось баіцца выйсьці на двор,
А я люблю...

Салодкіх сноў тым, хто доўга сьпіць
І здатны нат ды у прорве жыць
За сьцяною я, нібыта ўва сьне,
Што хоць зрэдку прыйдзе да вас у госьці...

Похожие новости.

Now while the beat is slow Here in your arms I sway Now that the light is low Something I want to say I guess you've known it for a while But I mean trouble I

Падают стены, опущены головы, выключен свет Их имена обозначит на плитах холодный рассвет Как полустертые мутные призраки в тягостном сне Словно распятые эти ладони скользят по стене Выпиты, выпиты вены из белых растянутых рук Не

[Chorus] It's crazy, I never want this feeling to end. This is what it means to be friends Only when I'm hanging with you All my dreams come true because, Its crazy, I never want

Муз: О.Попков Сл. О.Попков Пролетал над землёй Ветер северный, холодный - Облака из слёз, дождь стеной. Отчего на земле Не осталось больше песен О моей любви, как давно её Нет уже со мной, о-о-о! Ветер, постой, Ветер, постой Ведь

Фанково – коли все просто красиво, Фанково – і як немає фолів, Фанково – реляксувать агрессивно, Фанково – коли не треба слів. Фанково – не припиняти руху, Фанково – коли тебе несе, Фанково – а вміти