Шлях У Лес

Мой шлях у лес ідзе па сьцерні,
Як быць далей – усё адное мне.
Полем-пожняй крок зноўку праз туман,
Яго крыльле – дзьверы ў сьвет нязнаны.
Памкнуся ў неба, рыну ў горкі палын
Стралою зь неба,
Праклінаючы тых, хто тут жыве.
Ты будуеш у полі сьцяну? А я – люблю...

З ваўкамі сустракаць сьвітанак,
Гайдацца ды з русалкамі на вярбе
Ды каб з чаротам пагутарыць у журбе.
Тут вецер замятае сьлед,
І ў добры шлях вядуць Сонца і Полань
Калі пачуеш песьню з поля – я, не здань.

Ляці бы цень у вершалінах траў,
Вазьмі той сьвет, які ты так шукаў.
Ты знайдзі сваё схаванае жыцьцё
Калі хочаш устаць з каленяў – ня падай.
Танцуй са мною басанож па сьцерні
Хадзем са мною...
Чутны галасы з пазамерлых траў.
Хтось баіцца выйсьці на двор,
А я люблю...

Салодкіх сноў тым, хто доўга сьпіць
І здатны нат ды у прорве жыць
За сьцяною я, нібыта ўва сьне,
Што хоць зрэдку прыйдзе да вас у госьці...

Похожие новости.

I know who you are old man keep running I caught your trail as you left the pines Out into the fields where you couldn't hide nowhere Just a thin stitch up against

I feel the wind blowing through my doorway, It's telling me that the summer's gone, And the winter waits in shadow, waiting with the storm; I am old and my bones are weary, And

Спустилась на льдину полярная ночь, И ветер, настойчиво в мачтах звеня, У двери стучится, как будто не прочь Погреться у огня. В палатке тепло нелегко удержать, Брезентовый пол покрывается льдом, Но кто в ней не пожил,

Дивна квітка, знов ти ожила, Там у небі бачиш два крила, То моя душа знов до тебе йде, Шукає шлях у моїх сумних піснях. Приспів: Дивна квітка ніжна сама Дивиться у небо, Україно, Ти як мама, Знов я

Стихи и музыка: А. Васильев Когда отыграет оркестр, Расплавится медь, и умрет дирижер; Когда подсудимый обманет конвой И подпишет судье приговор; Когда одряхлевшей старухе Покажется ядом живая слеза, Я знаю - прорвавшись сквозь синее небо Над городом грянет