Шлях У Лес

Мой шлях у лес ідзе па сьцерні,
Як быць далей – усё адное мне.
Полем-пожняй крок зноўку праз туман,
Яго крыльле – дзьверы ў сьвет нязнаны.
Памкнуся ў неба, рыну ў горкі палын
Стралою зь неба,
Праклінаючы тых, хто тут жыве.
Ты будуеш у полі сьцяну? А я – люблю...

З ваўкамі сустракаць сьвітанак,
Гайдацца ды з русалкамі на вярбе
Ды каб з чаротам пагутарыць у журбе.
Тут вецер замятае сьлед,
І ў добры шлях вядуць Сонца і Полань
Калі пачуеш песьню з поля – я, не здань.

Ляці бы цень у вершалінах траў,
Вазьмі той сьвет, які ты так шукаў.
Ты знайдзі сваё схаванае жыцьцё
Калі хочаш устаць з каленяў – ня падай.
Танцуй са мною басанож па сьцерні
Хадзем са мною...
Чутны галасы з пазамерлых траў.
Хтось баіцца выйсьці на двор,
А я люблю...

Салодкіх сноў тым, хто доўга сьпіць
І здатны нат ды у прорве жыць
За сьцяною я, нібыта ўва сьне,
Што хоць зрэдку прыйдзе да вас у госьці...

Похожие новости.

Cheers from a high school football game on American Friday Night. A chorus of the Pledge of Allegiance as the Veteran's rewind the fight. The crowd roars, and the quarterback scores. The loosing

She had a shiny little Beemer with the rag top down Sittin' in the drive but she wouldn't get out The dogs were all barkin' and waggin' around And I just laughed and

I could get used to this lovin' thing The way you call my name, in love's embrace I could get used to you everyday And your tender ways, I kinda like this lovin'

Полупустой вагон метро, длинный тоннель, Меня везёт ночной экспресс в старый отель. И пусть меня никто не ждёт у дверей, Вези меня, ночной экспресс, вези меня скорей. Город плывёт в море цветных огней, Город живёт

У павильона "Пиво-воды" стоял советский постовой. Он вышел родом из народа, как говорится, парень свой. Ему хотелось очень выпить, ему хотелось закусить И оба глаза лейтенанту одним ударом погасить. Однажды ночью он сменился, купил