Ritorno Ad Amare

Lascio le mie mani scorrer piano sulla pelle tua lascio
che all'arrivo dei miei sensi sarai tu ad aprire come basta poco
...."dopo troppo"...
riascoltare il canto tira fuori in me....
quello che ho lasciato dentro
ho lasciato riposare l'infettiva gelosia
che tu con un sorriso "che non pensa" hai risvegliato in me
troppo tempo troppo tempo........
senza mai sentire mai lo stomaco che chiude e che non chiede nulla a parte te
e ritorno ad amare con te....e mi sento sincero tanto da parlarti di me.....
tanto per parlare di me io ritorno, io ritorno.....
io ritorno ad amare....
ore,ore,ore,ore, ore fermo ad aspettare!!
orientarsi nei tuoi occhi per sapere dove andare nascere e morire in te...
come fa da sempre il sole il sole......
il sole io non ho paura e voglio viverti per come sei
e fino all'ultimo momento penser? che sia per sempre stammi dentro,
stammi dentro e non sentirti stretta mai e cos? basta un giorno per te.......
per dirmi certe parole io che credo che nell'amore.........
il tempo ? il danno peggiore io ritorno,
io ritorno.....
io ritorno ad amare ore,ore,ore,ore,ore,
....solo ad aspettare!!
orientarsi nei tuoi occhi per sapere dove andare nascere e morire in te.......
come fa da sempre il sole lascio le mie mani scorrer piano sulla pelle tua
lascio che al risveglio dei miei sensi sarai tu a sentire
come basta poco....dopo troppo...
riascoltare il canto sto tornando,
sto tornando,
io sto tornando

ad amare... ad amare...amare

Похожие новости.

Когда от бед-бред Все как в огне Гаснет свет в моем окне И на стене Я вижу тот фильм В нём вся моя жизнь Оставит след-снег На пыльном стекле Снег как пепел На белом листе Я вижу тот фильм В нём

Свет разбил мое окно. Ты ушел, мне все равно. Ты забыл о нас с тобой. Это все - иди и бог с тобой. Я, я на краю белой реки, Я не боюсь, иду

Не хотілось би так залишитися без моря, Не хотілось би так захлинутися на мілі. Заповітні “якби” дозволяють захотіти, А буденні “але” не дають нам до моря йти. Чутно, нудно і хочеться удвох Спати, знати пілюлі

The Folk Society meet on Thursday nights Clear their throats and put their coughs to flight To sing the dusty cobwebs from the room A repertoire both in and out of tune Don't assume

Туман яром, туман долиною, За туманом нічого не видно, Тільки видно дуба зеленого. Під тим дубом криниця стояла, В тій криниці дівча воду брала. Та й впустила золоте відерце, Засмутила козакові серце. А хто ж мені відерце